Ana rapordan ayrılan küçük ve ikincil konular burada toplanmıştır. Bunlar ısınma ve verim kaybının ana kaynağı değildir; ana çözümler (rotor girdap kaybı, sargı / akım tarafı) uygulandıktan sonra ya da fırsat oldukça ele alınabilir. Ana rapor: isinma-raporu.pdf.
Akım dalgalılığı kabaca Δi ∝ Vdc / (L · fpwm) ile değişir. İki statorun paralel bağlanması eşdeğer endüktansı tek statorun yarısına, seri bağlantının ise dörtte birine indirir. Eksenel akı + açık oluk + 2 mm mertebesinde hava aralığı zaten düşük endüktans demektir. ≥ 16 kHz PWM uygun bir değerdir, ancak dalgalılık L ölçülmeden bilinemez. Yüksek frekanslı dalgalılık alanı alüminyum ve mıknatıs yüzeyinde (δ ≈ 0,9 / 4,9 mm) ek girdap akımı yaratır.
İnceleme raporunda volan merkez kaçıklığı 0,046–0,063 mm ve rulman yataklarında gevşeklik tespit edilmiştir. Paralel bağlı iki stator farklı hava aralığı görürse EMK'ları farklılaşır ve aralarında sürücü göstergesinde görünmeyen bir dolaşım akımı akar; bu akım stator sargısını ısıtır. Ayrıca eksenel çekim kuvvetleri dengelenmez: rotor bir statora yaklaştıkça o taraftaki çekim artar (negatif yay etkisi) ve rulmanlara eksenel yük biner.
Rulman ısısı mil üzerinden diske iletilebilir; ancak gövde ve rulman bölgesi sıcak bildirilmediği için ikincil kabul edilmiştir. Enkoder elektriksel açısı kaymışsa sürücü aynı tork için gereksiz Id akımı basar; yüksüzde Id ve Iq ayrı kaydedilerek kolayca kontrol edilir.
Al ≈ 23·10⁻⁶ /K, NdFeB ≈ −1…+5·10⁻⁶ /K. 30 mm'lik bir cepte 80 K artış ≈ 0,05 mm ek boşluk demektir: yapıştırma hattında gerilme ve mıknatıs gevşemesi riski oluşur.
B yüzündeki 2 mm FR4 plakalar mıknatısları eksenel kilitliyor ve Al ağlara perçinli. Al (≈ 23·10⁻⁶ /K) ile FR4'ün düzlem içi genleşmesi (≈ 12–16·10⁻⁶ /K) farklı olduğundan 60–100 °C döngülerinde perçinli bağlantı gevşeyebilir; FR4 ayrıca B yüzünde ısı atımını biraz zorlaştırır. Perçin malzemesi (paslanmaz / alüminyum) ve sıkılığı periyodik kontrolde izlenmeli.
Test yazılımı güçleri α = 0,10 katsayılı (τ ≈ 3,3 s) alçak geçiren filtreden geçirip verimi bu değerlerden hesaplıyor ve CSV'ye de filtreli değer yazıyor (pc-app/renderer/pages/dashboard.js:513–519). Bu dosyadaki %74 "tepe verim" t = 49,7 s'de, yavaşlama sırasında oluşuyor: DC güç birden düşerken filtreli değerler saniyelerce sönüyor. "Motor verimi" sütunu ise ölçüm değil, toplam verimin varsayılan %95 sürücü verimine bölünmesi (74 / 0,95 = %77,9). Diğer testlerde ölçülen %78–83 değerlerinin de ham değerlerle ve kararlı noktada yeniden hesaplanması önerilir; müşteri föyüne aktarılacak verim değeri bu şekilde teyit edilmiş olmalıdır.
Föyde "20 kW sürekli" ile "150 Nm @ 1500 rpm" (= 23,6 kW) birlikte yazılmış; bu tutarsızlık tasarım hazırlığında ele alınacak.
| Kod | Test | Neyi ayırt eder? | Yorum | Maliyet |
|---|---|---|---|---|
| T4 | Serbest yavaşlama (coast-down), uçlar açık | Toplam sürükleme torku | J · dω/dt = Tkayıp. J CAD'den alınır. T1 ile birlikte manyetik ve mekanik kayıpları ayırır. | Düşük |
| T5 | Her statorun EMK'sını ayrı ölç (paralel bağlantı açılarak); bağlantı üzerinde pens ampermetre | Hava aralığı asimetrisi · dolaşım akımı | Genlik veya faz farkı %1–2'yi aşıyorsa asimetri var. Bağlantı kapalıyken dolaşım akımı doğrudan ölçülür. | Düşük |
| T6 | Faz akımı dalga şekli (osiloskop + akım probu) ve sürücüden Id / Iq kaydı | PWM dalgalılığı · enkoder ofseti | Tepe-tepe dalgalılık ölçülür. Yüksüzde belirgin Id varsa ofset veya alan zayıflatma ayarı kontrol edilir. | Orta |
| T7 | Hava aralığı ölçümü: her iki tarafta 8 noktada sentil ile; rotorun eksenel konumu | Montaj asimetrisi | Taraflar arası fark ve çevresel salınım, N-5'in büyüklüğünü verir. | Düşük |
| T8 | Endüktans ölçümü (Ld, Lq): seri ve paralel bağlantıda | PWM dalgalılığı hesabı | L ile Δi hesaplanır; çıkış şoku gerekip gerekmediğine karar verilir. | Düşük |
| Kod | Seçenek | Hedef | Beklenen etki | Zorluk | Not |
|---|---|---|---|---|---|
| Alt | Al ağları tam kalınlıkta (15 mm) FR4/G10 ile değiştirme — bugün B yüzünde yalnız 2 mm FR4 kaplama var; dış bilezik ve iç halka Al, kesintisiz | N-1, B2 | Çok yüksek — halka akımı ve ağ yüzeyi girdapları ortadan kalkar | Orta | Bilezik merkezkaçı çember gerilmesiyle taşımaya devam eder; tork yolu (FR4 diş → iç halka) yeniden tasarlanmalı. Ekip değerlendirmesi: üretimi zor; tek parça G11 kompozit taşıyıcı da bu sınıfta. |
| R5 | İki statoru yarım oluk adımı kaydırma — örn. 90° mekanik = 4,5 oluk = 180° elektriksel | N-1, N-3 | Orta — iki taraftaki oluk dalgalanması kısmen birbirini götürür | Orta | 180° elektriksel kayma yalnızca ikinci statorun sargı yönünün ters bağlanmasıyla karşılanır. Etki FEA ile doğrulanmalı. |
| R6 | Çıkış şoku (3 faz) veya statorları seri bağlama | N-4, N-5 | T1 / T6 sonucuna göre | Şok: düşük Seri: yüksek | Seri bağlantı EMK'yı iki katına çıkarır; 72–120 V'ta devir sınırı oluşur. Şok hızlı ve geri alınabilir bir adımdır. |
| R7 | Göbek ve rulman geçmelerinin revizyonu (İnceleme Raporu B-02, B-04, C-04) | N-5, N-6 | Hava aralığı eşitliği; dolaşım akımı azalır | Düşük | Zaten açık bir aksiyon; ısınma açısından da önceliklidir. |
| R8 | Mıknatıs sınıfını UH / EH'ye yükseltme | Risk | Isınmayı azaltmaz; demanyetizasyon payını artırır | Maliyet | Tek başına çözüm değildir; R1–R3 ile birlikte güvenlik payı olarak düşünülebilir. |
| R9 | Rotor sıcaklık ölçümü (gövdeden IR sensör veya kablosuz sensör) | İzleme | Sürücüde koruma ve sınırlama imkânı | Orta | Ürün seviyesinde, rotor sıcaklığına göre tork sınırlaması için. |